scroll down for english
Oda Projesi İstanbul’da temellenmiş bir sanatçı kolektifidir. Özge Açıkkol, Güneş Savaş ve Seçil Yersel 2000 yılında çalışmalarını birlikte yürütmeye karar veren grubun üyeleridir. Bir “mekân”da bir arada olma ihtiyacının ardından oluşan Oda Projesi’nin düzçizgisel bir tarih anlayışı içinde anlamlandırılması, “zamanında” yapılan ya da sürmekte olan hareket ve duruşları anlatmada yetersiz kalabilir. Oda Projesi’nin, İstanbul’dan, Galata’da bir mahallenin coğrafyasından, dokusundan ve yaşayanlarından etkilenerek ve onlarla etkileşime geçerek, İstanbul sanat ortamının birbirine benzer koşullarından sıkılarak hareketlenen bir oluşum ve bir sanatçı kolektifi olduğu söylenebilir. 1997 yılında tanışan Özge, Güneş ve Seçil, Galata’da Şahkulu Sokak’ta bir ev kiralarlar. Artan fiyatlar, tarihi bir semt olarak değer kazanan Galata’da yaşama koşullarının değişmesi ile ekip yerinden edilince, mahalelli onlara aynı sokakta boş bir daire gösterir, kiralanan yerde 3 oda, bir mutfak, bir tuvalet vardır, toplam 45m2.
2000 ocak ayında kendilerine Oda Projesi diyen grup, 3 odanın orta odasını herkese açarlar; bu herkes, mahalleli, dostlar, sanatçılar, farklı disiplinlerden insanlar; mekân ve kullanımları, gücü ve potansiyelleri üzerine düşünmek isteyenlerdir. Perec’in “Yararsız Bir Uzama Dair” metni izinde Özge ilk projeyi gerçekleştirir. Odayı boş olarak açar / gösterir; 5 sene boyunca Oda Projesi niyeti, önerileri burada şekillenir ve İstanbul’da, yurtdışında farklı yerlerde, sergilerde, mekânlarda, yayınlarda, radyolarda kendini yaygınlaştırır, değiştirir, dönüştürür. 2005′te mekânımızdan ayrılmak zorunda kalınca komşumuz Fatma Abla “Kızlar, bakın çatısız olmaz bu iş, aç kalır, açıkta kalırsınız, komik duruma düşersiniz” demişti, mahallenin tuhaf komşuları olan Oda Projesi yeni mekânına hemen geçmek istemedi, mekânsız olmanın, başka mekânlar üzerine düşünmenin keyfini çıkarmak istedi. Galata’da ve İstanbul’da artan “güzelleştirme” çalışmalarına kendi konumunu da sorgulayarak bakmak ve bir sanatçının, bir sanat projesinin kent içindeki duruşu üzerine farklı taktiklerle düşünmek için “çatısız” kalmayı tercih etti.
Oda Projesi içinde yer aldığı mahallede, odada, avluda, meydanda, sokakta, sanat galerisinde, gazetede, kitapta, radyoda… üç ayaklı bir ilişki biçimi yaratarak (Oda Projesi / “mekan” sahibi / davetli “misafir” / “komşu”), bu üçlü ilişkiden çıkan sürecin önemine işaret eden ve sonuca önceden bilerek değil yol alırken karar verilen bir dizi proje gerçekleştirmektedir. Genişleyen, büzüşen bir organizma gibi olan Oda Projesi’nin, mekân deneyimleri, farklı dil olasılıkları ve gündelik hayat dinamiklerini ödünç alarak oluşan stratejiler, taktikler geliştiren yapısı sürmektedir.
Oda Projesi is an artist collective based in Istanbul. It is composed of three members; Özge Açıkkol, Güneş Savaş and Seçil Yersel who turned their collaboration into an art project in 2000. The project members had met in 1997 and decided to rent and share an apartment as a private studio in Galata. After 3 years when their flat was sold and they needed to leave, their neighbours told them about the empty flat in the courtyard, they moved there in 2000. Although not intendedly, the new apartment they rented in Galata started to be evolved into a multi-purpose, and public space, with a shift in the usual role of the audience in the contemporary art scene. Özge Açıkkol was the first to open the privacy of the apartment to the public, with her project “About a Useless Space”. She emptied out the middle room with the text of Georges Perec and turned it into a space open to intervention. Hence Oda Projesi space opened on January 22nd, 2000, soon after the first project, the apartment became a gathering place not only for other artists, architects, sociologists, musicians, but mainly for the neighbours. This 45 square-meters space in Galata functioned as a non-profit space with zero budget, hosting nearly 30 projects, up until 2005, when Oda Projesi was evicted from the apartment due to the process of gentrification increasingly penetrating the neighborhood. Oda Projesi space had to close on March 16th, 2005. Before moving from the space, a collaboration with the artist Matthieu Prat lead to a radio project in the neighbourhood. The real physical space of Oda Projesi has turned out to be a non visible but existing space with the tool of the radio. Since then Oda Projesi has a mobile status and continues to raise questions by using different mediums and different spaces like a local radio station, a book, postcards, newspapers or giving form to different meeting points.
Since 2000, Oda has been experimenting with alternative ways of using and producing space, by either creating “the collective game” or trying to find it in the already existent daily life. In addition to the production of space, there is the production of an other language, or rather, a set of new languages. This is all intentional: an intention to be present in a neighborhood and in a city, and to be aware of the fact that all of us are “neighbors”.
